நூற்றுக்கு அதிபதியின் அறிக்கை

நூற்றுக்கு அதிபதியின் அறிக்கை

• மத்தேயு/மாற்கு: மத் 27:54; மாற் 15:39
• இயேசு இறந்தவுடன், "மெய்யாகவே இவர் தேவனுடைய குமாரன்" என்று கூறினார்.
• லூக்கா (23:47): 
• "மெய்யாகவே இந்த மனுஷன் நீதிமானாயிருந்தான்" (Righteous man) என்று கூறினார்.

"இது முரண்பாடா அல்லது இரண்டுமே உண்மையா?" என்ற கேள்வி உங்களுக்கு எழுந்திருக்கலாம்.

மத்தேயு, மாற்கு மற்றும் லூக்கா சுவிசேஷங்களில் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள இந்த இரண்டு கூற்றுகளுமே உண்மையானவைதான். இவை ஒன்றுக்கொன்று முரண்பட்டவை அல்ல; மாறாக, இவை இரண்டும் ஒரே நிகழ்வின் இரண்டு வெவ்வேறு கோணங்களை நமக்குத் தருகின்றன. இதற்கான விளக்கத்தை கீழ்க்கண்டவாறு நாம் புரிந்துகொள்ளலாம்:

1. நூற்றுக்காதிபதி பல வார்த்தைகளை உச்சரித்திருக்கலாம்:

இயேசு மரித்த தருணத்தில் இருள் சூழ்ந்ததையும், பூகம்பம் உண்டானதையும், தேவாலயத்தின் திரைச்சீலை இரண்டாகக் கிழிந்ததையும் நேரில் கண்ட அந்த ரோம நூற்றுக்காதிபதி, மிகுந்த பயமும் ஆச்சரியமும் அடைந்திருப்பார். அந்த உணர்ச்சிப் பெருக்கில் அவர் தொடர்ந்து சில வாக்கியங்களைக் கூறியிருக்க வாய்ப்புள்ளது. சுவிசேஷகர்கள் அவர் கூறிய வாக்கியங்களில், தங்கள் சுவிசேஷத்தின் நோக்கத்திற்குப் பொருத்தமான வெவ்வேறு பகுதிகளைப் பதிவு செய்திருக்கிறார்கள்.

2. லூக்காவின் நோக்கம் (இயேசுவின் குற்றமற்ற தன்மை):

லூக்கா தனது சுவிசேஷத்தை முக்கியமாக யூதரல்லாத (புறஜாதி/ரோம) மக்களுக்காக எழுதினார். லூக்காவின் சுவிசேஷம் முழுவதும் இயேசு எந்தக் குற்றமும் செய்யாத ஒரு 'நிரபராதி' (நீதிமான் - Innocent/Righteous) என்பதைத் திரும்பத் திரும்ப வலியுறுத்துகிறது.

பிலாத்து, ஏரோது மற்றும் சிலுவையில் அறையப்பட்ட கள்வன் ஆகியோர் இயேசுவை குற்றமற்றவர் என்று சாட்சி பகர்ந்தது போலவே, ரோம அரசாங்கத்தின் பிரதிநிதியான ஒரு போர்வீரனும் (நூற்றுக்காதிபதி) இயேசுவை "நீதிமான்" என்று சாட்சி கூறுவதை லூக்கா சிறப்பித்துக் காட்டுகிறார்.

3. மத்தேயு மற்றும் மாற்கு சுவிசேஷங்களின் நோக்கம் (தெய்வீகத் தன்மை):

இயேசு சிலுவையில் அறையப்பட்டு மரண தண்டனை தீர்க்கப்பட்டதற்கு முக்கியக் காரணமே, அவர் தன்னை "தேவனுடைய குமாரன்" என்று உரிமை கொண்டாடியதுதான். அவர் சிலுவையில் மரிக்கும் போது நடந்த இயற்கைக்கு அப்பாற்பட்ட நிகழ்வுகள், அவர் சொன்னது மெய்தான் என்பதை ஆணித்தரமாக நிரூபித்தன. இதை வலியுறுத்தவே மத்தேயுவும் மாற்கும் அவர் "தேவனுடைய குமாரன்" என்று பதிவு செய்தனர்.

4. இறையியல் ரீதியாக இரண்டும் ஒன்றே:

இயேசு தன்னை 'தேவனுடைய குமாரன்' என்று கூறிக்கொண்டார். அந்த நூற்றுக்காதிபதியின் பார்வையில் இயேசு ஒரு "நீதிமான்" (அதாவது அவர் பொய் சொல்லாதவர், உண்மையானவர்) என்றால், அவர் தன்னைக்குறித்துச் சொன்ன "தேவனுடைய குமாரன்" என்ற கூற்றும் உண்மையானதுதான். ஆக, அவர் நீதிமான் என்பதை ஏற்றுக்கொள்வது, அவர் தேவனுடைய குமாரன் என்பதையும் ஏற்றுக்கொள்வதற்குச் சமமாகும்.

சுருக்கமாகச் சொன்னால், லூக்கா இயேசுவின் குற்றமற்ற தன்மையை (Innocence) மையப்படுத்துகிறார்; மத்தேயுவும் மாற்கும் இயேசுவின் தெய்வீக அடையாளத்தை (Divine Identity) மையப்படுத்துகிறார்கள். இரண்டும் அந்த நூற்றுக்காதிபதியின் வாயிலிருந்து வந்த உண்மையான வார்த்தைகளே.