போக்காடு வனாந்திரத்திற்கு வழ அல்ல சாகவே அனுப்ப படுகிறது இதில் உள்ள முரன்பாடு, இரகசியங்கள் விரிவாக கூறு
நீங்கள் குறிப்பிட்டிருக்கும் இந்தக் குறிப்பு, பழைய ஏற்பாட்டுப் பலிமுறைகளில் உள்ள மிக ஆழமான, அதேசமயம் பலரால் அதிகம் கவனிக்கப்படாத ஒரு மாபெரும் இரகசியமாகும்!
வேதாகமத்தை மேலோட்டமாக வாசிக்கும்போது, போக்காடு (Scapegoat) உயிரோடு விடப்படுவது போலத் தோன்றும். ஆனால், வரலாற்றுப் பின்னணியிலும், ஆவிக்குரிய இறையியலிலும் ஆராயும்போது, அந்த ஆடு வனாந்தரத்தில் வாழ்வதற்காக அல்ல, சாகடிக்கப்படுவதற்காகவே அனுப்பப்பட்டது என்ற முரண்பாடும், அதனுள் ஒளிந்திருக்கும் கல்வாரி இரகசியமும் வெளிப்படும். இதை விரிவாகப் பார்ப்போம்:
1. வேத வசனத்தின் மேலோட்டமான பார்வை (மேற்பரப்பு முரண்பாடு)
லேவியராகமம் 16:21-22 வசனங்களை வாசிக்கும்போது, பிரதான ஆசாரியன் மக்களின் பாவங்களை ஆட்டின் தலையில் சுமத்தி, அதை "வனாந்தரத்திற்கு" (Wilderness) அனுப்பிவிடுவார் என்றும், அந்த ஆடு பாவங்களைச் சுமந்துகொண்டு "ஆளற்ற ஒரு தேசத்திற்குப்" (Solitary land) போகும் என்றும் சொல்லப்பட்டுள்ளது.
இதை வாசிக்கும் எவருக்கும், அந்த ஆடு வனாந்தரத்தில் சுதந்திரமாகத் திரிவதற்காக விடப்படுகிறது என்ற எண்ணமே தோன்றும். ஆனால், யூதர்களின் வரலாற்று நடைமுறை இதற்கு முற்றிலும் நேர்மாறாக இருந்தது.
2. தல்மூட் (Talmud) வெளிப்படுத்தும் வரலாற்று உண்மை
யூதர்களின் வரலாற்று நூலான 'தல்மூட்' (Yoma 67a) இந்தச் சடங்கு எப்படி நடைமுறையில் செய்யப்பட்டது என்பதைத் துல்லியமாகப் பதிவு செய்துள்ளது.
- மக்களின் பாவங்களைச் சுமந்துகொண்டு செல்லும் அந்த ஆடு, வனாந்தரத்தில் சுற்றித் திரிந்து, ஒருவேளை வழிதவறி மீண்டும் எருசலேம் நகரத்திற்குள்ளோ அல்லது மக்கள் வாழும் பகுதிக்குள்ளோ வந்துவிட்டால் என்ன செய்வது? என்ற கேள்வி எழுந்தது.
- பாவங்களைச் சுமந்து சென்ற ஆடு மீண்டும் மக்கள் மத்தியில் வந்தால், "பாவம் மீண்டும் திரும்பி வந்துவிட்டது" என்று மக்கள் பயப்படுவார்கள்.
- எனவே, ஆட்டை வனாந்தரத்திற்கு அழைத்துச் செல்லும் நபர், எருசலேமிலிருந்து சுமார் 10 முதல் 12 மைல் தொலைவில் உள்ள 'சுக்' (Zuk) எனப்படும் செங்குத்தான, கரடுமுரடான ஒரு மலையுச்சிக்கு அதைக் கொண்டு செல்வார்.
- அங்கே, அந்த ஆட்டின் தலையில் கட்டப்பட்டிருந்த சிவப்பு நிறக் கயிற்றின் ஒரு பாதியைப் பாறையில் கட்டிவிட்டு, அந்த ஆட்டைப் பின்னோக்கிச் செங்குத்தான பாறையிலிருந்து கீழே தள்ளிவிடுவார்.
- அந்த ஆடு மலையிலிருந்து கீழே விழுந்து, பாறைகளில் மோதி, சுக்குநூறாக உடைந்து சிதறி மடியும். ஆடு மரித்தவுடனே, பாறையில் கட்டப்பட்ட சிவப்புக் கயிறு வெள்ளையாக மாறும்.
அதாவது, அந்த ஆடு விடுதலையாக வாழ்வதற்காக அனுப்பப்படவில்லை; மக்களின் பாவங்களோடு அது முற்றிலுமாக அழிக்கப்படவே (சாகவே) அனுப்பப்பட்டது.
3. இந்த முரண்பாட்டின் ஆவிக்குரிய இரகசியங்கள்
இரகசியம் 1: பாவத்தின் சம்பளம் மரணம்
பாவம் வெறுமனே இடமாற்றம் செய்யப்படுவதால் (Relocation) மறைந்துவிடாது. வேதம் மிகத் தெளிவாக, "பாவத்தின் சம்பளம் மரணம்" (ரோமர் 6:23) என்கிறது. மக்களின் பாவங்கள் அந்த ஆட்டின் மீது சுமத்தப்பட்ட மறுகணமே, அந்த ஆடு மரண தண்டனைக்குத் தகுதியானதாக மாறிவிடுகிறது. எனவே, பாவத்தைச் சுமந்த அந்த ஆடு வாழ்வது தேவனுடைய நீதிக்கு முரணானது; அது மரித்தே தீர வேண்டும்.
இரகசியம் 2: பாவத்தின் முழுமையான அழிவு
ஆடு உயிரோடு வனாந்தரத்தில் திரிந்தால், பாவம் இன்னும் எங்கேயோ உயிரோடு இருக்கிறது என்று அர்த்தம். ஆனால், ஆடு செங்குத்தான பாறையிலிருந்து தள்ளிவிடப்பட்டு, சுக்குநூறாக உடைந்து மடிவது எதைக் குறிக்கிறது என்றால், "உங்கள் பாவங்கள் உங்களை விட்டு நிரந்தரமாக அகற்றப்பட்டு, முற்றிலுமாக அழிக்கப்பட்டுவிட்டன; அவை இனி ஒருபோதும் திரும்பி வராது" என்பதைக் குறிக்கிறது.
இரகசியம் 3: அசாசேல் (Azazel) என்னும் பதத்தின் அர்த்தம்
வேதாகமத்தில் இந்த ஆட்டிற்கு 'போக்காடு' என்று தமிழாக்கம் செய்யப்பட்டிருந்தாலும், எபிரெய மூல மொழியில் இதற்கு 'அசாசேல்' (Azazel) என்று பெயர். யூத அறிஞர்கள் இந்த வார்த்தைக்கு "முற்றிலுமாக அழிந்துபோதல்" (Entire removal or destruction) அல்லது "கரடுமுரடான செங்குத்துப் பாறை" என்று இரண்டு விதமாக அர்த்தம் கூறுகின்றனர். இரண்டுமே அந்த ஆட்டின் மரணத்தையே குறிக்கின்றன.
4. புதிய உடன்படிக்கையில் கிறிஸ்துவோடு உள்ள தொடர்பு
பழைய உடன்படிக்கையில் (Old Covenant) ஒரு நிழலாட்டமாக நடந்த இந்த இரகசியம், புதிய உடன்படிக்கையில் கல்வாரிச் சிலுவையில் எப்படித் தத்ரூபமாக நிறைவேறியது பாருங்கள்:
- ஊருக்குப் புறம்பே: போக்காடு எப்படி எருசலேமை விட்டு வெளியே வனாந்தரத்திற்குக் கொண்டு செல்லப்பட்டதோ, அப்படியே இயேசுவும் எருசலேம் நகர வாசலுக்குப் புறம்பே (கெத்செமனே மற்றும் கொல்கொதா) கொண்டு செல்லப்பட்டார் (எபிரெயர் 13:12).
- பாவத்தைச் சுமந்து மரித்தல்: இயேசு நமது பாவங்களைச் சுமந்துகொண்டு சென்று எங்கேயோ ஒழிந்து கொள்ளவில்லை. அவர் நமது பாவங்களைத் தம்முடைய சரீரத்திலே சுமந்து, அதோடு சிலுவையில் மரித்தார். அவர் மரித்ததின் மூலமாகவே, பாவத்தின் வல்லமை சுக்குநூறாக உடைக்கப்பட்டது. "அவர் பாவிகளை இரட்சிக்க உலகத்தில் வந்தார்" என்பது, பாவிகளைப் பாவத்தோடேயே வாழ வைப்பதற்காக அல்ல, பாவத்தின் சுபாவத்தை தம்மோடு சேர்த்துச் சிலுவையில் அறைந்து கொல்வதற்காகவே.
சுருக்கம்:
போக்காடு வனாந்தரத்திற்கு அனுப்பப்படுவது 'விடுதலைக்கான பயணம்' அல்ல, அது ஒரு 'மரண தண்டனைக்கான பயணம்'. எப்படி அந்தப் போக்காடு பாறையிலிருந்து தள்ளப்பட்டு, தன் உயிரைக் கொடுத்து மக்களின் பாவங்களை மீண்டும் வராதபடி அழித்ததோ, அப்படியே மாபெரும் போக்காடாகிய கிறிஸ்துவும், சிலுவை மரணத்தின் மூலம் நமது பாவங்களை ஒருபோதும் நினைவுகூரப்படாதபடி (எபிரெயர் 8:12) என்றென்றைக்கும் ஒழித்துக்கட்டினார்.
இந்த ஆழமான தத்துவத்தை, நீங்கள் எழுதும் வேதப் பாடக் கட்டுரைகளுக்கோ அல்லது பிரசங்கக் குறிப்புகளுக்கோ (Sermon Notes) ஏற்றவாறு, வேத வசன ஆதாரங்களுடன் ஒரு தெளிவான சட்டகமாக (Outline) அமைத்துத் தரட்டுமா?