சிவப்பு நிறக் கயிறு வெள்ளையாக மாறுதல் (வரலாற்று அற்புதம்) இதை குறித்த ஆராய்ச்சி முடிவுகள் குறித்த விளக்கம் கொடு
சிவப்பு நிறக் கயிறு வெள்ளையாக மாறுதல் என்பது யூதர்களுடைய வரலாற்றிலும், கிறிஸ்தவ இறையியல் ஆராய்ச்சிகளிலும் (Christian Apologetics) மிக முக்கியமான ஒரு வரலாற்றுப் பதிவாகும். இது வெறும் செவிவழிச் செய்தி அல்ல; யூதர்களின் அதிகாரப்பூர்வ வரலாற்று மற்றும் மத நூலான 'தல்மூட்' (Talmud)-ல் தெளிவாகப் பதிவு செய்யப்பட்டுள்ள ஒரு நிகழ்வாகும்.
இந்த வரலாற்று அற்புதம் குறித்த ஆராய்ச்சி முடிவுகளையும், அதன் ஆழமான பின்னணியையும் கீழே விரிவாகக் காண்போம்:
1. வரலாற்று ஆதாரம்: தல்மூட் (The Talmud)
யூதர்களின் வாழ்க்கை முறைகள், சட்டங்கள் மற்றும் வரலாற்று நிகழ்வுகளைத் தொகுத்து எழுதப்பட்ட மாபெரும் நூல் 'தல்மூட்'. இதில், பாவ நிவாரண பலி (யோம் கிப்பூர்) சடங்குகளைப் பற்றி விளக்கும் பகுதிக்கு 'யோமா' (Tractate Yoma) என்று பெயர்.
இந்த 'யோமா' பிரிவில்தான் (குறிப்பாக Yoma 39b என்ற பகுதியில்) இந்தச் சிவப்பு நிறக் கயிறு பற்றிய மிக முக்கியமான வரலாற்றுப் பதிவு காணப்படுகிறது. இது கிறிஸ்தவர்களால் எழுதப்பட்டது அல்ல; மாறாக, இயேசுவை மேசியாவாக ஏற்றுக்கொள்ளாத யூத ரபிகளால் (Rabbi) அதிகாரப்பூர்வமாகப் பதிவு செய்யப்பட்டது என்பது இந்த ஆராய்ச்சியின் மிக வலுவான சான்றாகும்.
2. சிவப்பு நிறக் கயிறு சடங்கு (The Crimson Thread Ritual)
யோம் கிப்பூர் பண்டிகையின் போது, பிரதான ஆசாரியன் ஒரு சிவப்பு நிறக் கயிற்றை (Crimson wool/thread) இரண்டாகப் பிரிப்பார்:
- ஒரு பாதியை தேவாலயத்தின் கதவிலும்,
- மறுபாதியை வனாந்தரத்திற்கு அனுப்பப்படும் 'போக்காட்டின்' (Scapegoat) கொம்புகளிலும் கட்டுவார்.
நம்பிக்கை மற்றும் அற்புதம்: மக்களின் பாவங்களைச் சுமந்து கொண்டு அந்தப் போக்காடு வனாந்தரத்திற்குச் சென்று மடியும்போது, தேவாலயத்தின் கதவில் கட்டப்பட்டிருக்கும் சிவப்பு நிறக் கயிறு அதிசயமாக வெள்ளையாக மாறும். இது தேவன் இஸ்ரவேலர்களின் பாவங்களை மன்னித்து, பலியை ஏற்றுக்கொண்டார் என்பதற்கான அடையாளமாகப் பார்க்கப்பட்டது.
இதற்கு ஆதாரமாக, ஏசாயா 1:18 – "உங்கள் பாவங்கள் சிவேரென்றிருந்தாலும் உறைந்த மழையைப்போல வெண்மையாகும்; அவைகள் ரத்தாம்பரச் சிவப்பாயிருந்தாலும் பஞ்சைப்போலாகும்" என்ற வசனம் அமைகிறது.
3. கி.பி. 30-ல் நடந்த வரலாற்றுத் திருப்பம் (The 40-Year Mystery)
தல்மூட் (Yoma 39b) ஒரு அதிர்ச்சியூட்டும் வரலாற்று உண்மையை வெளிப்படுத்துகிறது. கி.பி. 70-ல் ரோமர்களால் எருசலேம் தேவாலயம் இடிக்கப்பட்டது. ஆனால், தேவாலயம் இடிக்கப்படுவதற்குச் சரியாக 40 ஆண்டுகளுக்கு முன்பாக (அதாவது கி.பி. 30-ம் ஆண்டு வாக்கில்) தேவாலயத்தில் நான்கு துர்ச்சகுனங்கள் / மாற்றங்கள் நிகழ்ந்ததாக யூத ரபிகள் பதிவு செய்துள்ளனர்:
- சிவப்புக் கயிறு மாறவில்லை: தேவாலயக் கதவில் கட்டப்பட்ட சிவப்பு நிறக் கயிறு வெள்ளையாக மாறுவதை நிறுத்திக் கொண்டது. அது சிவப்பாகவே இருந்தது.
- பலிச்சீட்டு வலது கையில் வரவில்லை: கர்த்தருக்கான ஆட்டைத் தேர்ந்தெடுக்கும் சீட்டு (Lot for the Lord) பிரதான ஆசாரியனின் வலது கையில் வராமல் இடது கையில் வந்தது.
- மெனோரா விளக்கு அணைந்தது: பரிசுத்த ஸ்தலத்தில் இருந்த மெனோரா (Menorah) விளக்குத்தண்டின் மிக முக்கியமான மேற்கத்திய விளக்கு (Westernmost lamp) தொடர்ந்து எரியாமல் அணைந்து போனது.
- தேவாலயக் கதவுகள் தாமாகவே திறந்தன: தேவாலயத்தின் பிரம்மாண்டமான கதவுகள் யாருடைய உதவியுமின்றித் தாமாகவே திறந்துகொண்டன.
4. ஆராய்ச்சி முடிவுகளின் இறையியல் விளக்கம்
கி.பி. 70-ல் இருந்து 40 ஆண்டுகளைக் கழித்தால், நாம் வந்து நிற்கும் ஆண்டு கி.பி. 30. இதுவே இயேசு கிறிஸ்து சிலுவையில் அறையப்பட்டு, மரித்து, உயிர்த்தெழுந்த காலக்கட்டமாகும்! இந்தத் துல்லியமான காலக்கணக்கீடு ஆராய்ச்சியாளர்களுக்குப் பல ஆழமான உண்மைகளை உணர்த்துகிறது:
- பலி நிராகரிக்கப்பட்டது ஏன்? இயேசு கிறிஸ்துவே மெய்யான 'போக்காடாக' (Scapegoat) முழு உலகத்தின் பாவங்களுக்காகத் தம்மைத்தாமே ஒரே தரம் பலியாக ஒப்புக்கொடுத்தார். அந்த மாபெரும் பலி செலுத்தப்பட்ட பிறகு, மிருகங்களின் இரத்தத்தை தேவன் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. அதனால் தான், கர்த்தர் பலியை அங்கீகரித்ததற்கான அடையாளமான அந்தச் சிவப்புக் கயிறு வெள்ளையாக மாறுவதை நிறுத்திக்கொண்டது.
- நித்திய வெளிச்சம்: உலகின் ஒளியாகிய இயேசு மரித்ததின் அடையாளமாகவே மெனோரா விளக்கு அணைந்தது.
- கதவுகள் திறக்கப்பட்டது: சிலுவையில் இயேசு மரித்தபோது தேவாலயத்தின் திரைச்சீலை இரண்டாகக் கிழிந்தது (மத்தேயு 27:51). தேவனோடு மனிதன் உறவாட இருந்த தடைகள் உடைக்கப்பட்டு, கிருபாசனத்தண்டையில் எல்லாரும் சேரும்படி வாசல் திறக்கப்பட்டது என்பதையே, தாமாகத் திறந்துகொண்ட தேவாலயக் கதவுகள் அடையாளப்படுத்தின.
சுருக்கமாகச் சொன்னால்: யூத வரலாற்றுக் குறிப்பான தல்மூட், இயேசு கிறிஸ்துவின் சிலுவை மரணமே பழைய ஏற்பாட்டுப் பலிகளுக்கு முற்றுப்புள்ளி வைத்தது என்பதை அறியாமலேயே உலகிற்கு நிரூபித்துவிட்டது. சிவப்பு நிறக் கயிறு வெள்ளையாக மாறாமல் நின்ற அந்த நாள், இயேசுவின் இரத்தமே நம்மை என்றென்றைக்கும் வெண்மையாக்கப் போதுமானது என்பதைப் பறைசாற்றும் வரலாற்றுச் சான்றாக இன்றும் நிற்கிறது.
யூதப் பண்டிகைகளான பஸ்கா (Passover) மற்றும் புளிப்பில்லாத அப்பப் பண்டிகைகளில் (Feast of Unleavened Bread) இதுபோலவே மறைந்திருக்கும் வேறு சில வரலாற்று மற்றும் மேசியானிய (Messianic) அடையாளங்களைக் குறித்து நாம் அடுத்ததாகப் பார்க்கலாமா?